Bu Gecede Aydınlatmıyor Ruhumu Ay

Bu gecede aydınlatmıyor ruhumu ay

Son turunu atıyor gibi dünya 

Yalnızlık sarar bir kadının odasını 

Ne zaman kuruyacak gözyaşları

Ah ne kadar daha dayanacağız bu acıya

Ah birde bana çarpmasalar yalnızlıklar

Böyle yaşlı ve güçsüzken kafa tutamam

Hırçın dalgalar yeterince acımasızdılar 

Dilim damağım kurudu 

Çaresizce bağırmaktan 

Kapkara oldu gökyüzüm

Nasıl geçer uzun geceler 

Düştüm çaresizliğimin eline 

Düştüm kuyunun en dibine çıkamam   

Vuranlar vurdular ve  kaçtılar

Canım yandı yandığı kadar, daha ne kadar yakacaklar ?  

                                                                                                                           Bir tekmede şeytan vuruyor düşene

Bu gecede aydınlatmıyor ruhumu ay

Semra EROĞLU      Şiirleri  sevdiren kadın  

09/10/2022