Bulutlardan Firar Eden Yorgun Damlalar

Recim edilen yalnızlık sükûnetin çağrısında saklı mevsim: mevsimin de zikri iken düşen yağmurun rahmet dolu fikri adeta yorgun damlalar bulutlardan firar eden ruhun da nakkaşı iken güzün kışa dönük yüzünde saklı binlerce nesir binlerce şiir esiri olmuşken aşkın sözcükler ve işte Kutup Yıldızı misali devinen şairden arda kalan yetim imgeler.

Bir nüans iken yaşam.

Ritmine yenik düştü mü insan.

Hazzın beşiğinde bir algının da eşliğinde sevmeleri daim kılan ne zaman ki yürek kıyama dursa ve işte teşrifi umudun teftişe çıkan yüreğin akarken seli misali binlerce imgeden sökün eden yüreğin sertifikası sözcüklerin de alametifarikası yola koyuldu bir kere şair.

Bir düşe düşkünlüğü ömrün ihtiva ettiği bunca hüzün.

Kıpraşan bir ruh iniltilerde saklı ölüm bunca vurdumduymaza isyan eden yerin göğün ve öğretilerin tembihi: baba yarısı üç beş insan babacan bir sevgiden yanadır şairin duyduğu heyecan.

Kanayan coğrafyalar.

Beti benzi atmış bir kere mazlumun.

Sözcüklerin tefrikası acının yaldızlı yalnızlığı som altın olsa ne ki yürek şiarı elbet sevmelere denk.

Bir hitap.

Bir vaveyla.

Yükselen çıtası sessizliğin.

Yandaş rüzgâr sırdaş iklim.

Meddücezri denizin kaç fasıla denk düşer sahi bu bitimsiz hüzün?

Kıtalar aşarken cihan.

Kat çıkarken derviş hidayete.

Zikrine denk hayallerde saklı fikren yenik düştüğü zalim elbet sondan başa yürünen yol fidan misali cümleler ve seğiren gözleri anıların andaki mevcudiyeti sözcüklerin kat izidir varsa yoksa yazılan onca duygunun kâh meali kâh ikbali ve itibarı düşmesin yeter ki gözünden yorgun zamanların.

Seyyah iken yaşam.

Saydam bir yürekte saklı hali hazırda hicran.

Semadan yere uzanan bir el gibi elbet Tanrının kolladığı nice masum ve mazlum insan.

Bir beyitse hazır ol da.

Ve o kesif sessizlik ölüme uzanan yolda.

Sancağı dikili en tepeye ve atlas yorganı sevginin tebessüm ehli bir sözcük şairin kefil olduğu kadar içindeki yetime.

Yetiler suskun.

Yer gök yemişken vurgun.

Renkler albenili.

Karanlıksa dehlizin suskun dili.

Renk körü iken zalim körü körüne de sevdi mi şair.

Ve işte içinde kalan nice ukde serili olduğu kadar yatak döşek nice hutbe aşka eren başı aşina olduğu kadar hüzne yanar ve yakar duygular yâdı dünde saklı yâri en derinde ve tutamağı hayatın bir şehla bakış ki şairin dinmezken hicranı…