Merhaba

Bir şüşə pivə eşliğinde yazıyorum bunları. Arkadaşlarım, dostlarım... Bu iki gün benim için özeldi. Kendimi hatırladım. Hayallerimi, hedeflerimi hatırladım. Kendimi tanıtmayı hiç beceremem; zevklerime, duygularıma, düşüncelerime sahip çıkamam. Ama işte anlatayım kendimi size. Sude ben. Ölmekten ve unutulmaktan korkuyorum. Pek sosyal kelebek sayılmam. Bu yüzden de çalışıyorum. Çok çalışıyorum ki cenazemde beni seven biri olmasa bile saygı duyanlar buluşsun. İyi biri olmaya çalışıyorum. Her anlamda. Bir işe yarayayım istiyorum şu hayatta. Tıbbiyeliyim. Cerrahi istiyorum. İnsanların hayatına bir şekilde dokunabilmek istiyorum. Ya beynini açarak ya da belki bu karalamalarımla. Aldığım nefesin bir anlamı olsun istiyorum. Kanıtlamak istiyorum. Değerli olduğumu kanıtlamak. Önce kendime. Başaramadım hâlâ çünkü buna inanmayı. Ne zaman beceririm bu dediklerimi bilmiyorum ama elbet olacak. Bir gün başaracağım kendimin en iyi hali olmayı, hatırlanmayı hak edeceğim.