Efendim -ıı-

*



EFENDİM -II-

Bir özür borcum var ey mukadderat
Hayâsız hecemden utandım kendim
Gafletin ağına düşmezdim, fakat
Sızımın sözüne kandım efendim

Amansız acıyla dolunca geniz
Hıçkırık içinde kayboluyor giz...
Gönlüm senelerdir girdaplı deniz
Od'unda alevsiz yandım efendim.

Dayanmak gerekir, bilirim ama 
Sözümün hatırı geçmez şurama
Vîrane bedende takat arama
Nihayet bir âciz candım efendim

İrade payıma düşmüşse vefâ
Sabrıma sınavdır, gönlüme sefâ
Bu yüzden, kim bilir kaçıncı defa
Lokmamı ağuna bandım efendim

Ağır sillesini vurdukça felek 
Gülene imrendim gülümseyerek
Gözüme yaş oldu gönlüme her ek
Rahmeti mendilde sandım efendim

Küsmek ne haddime, çeksek dahi âh
Ağız pervanemiz şüküre semah
Zehr olsa ne çıkar; elhamdülillah
İkramından içtim, kandım efendim

Mecit Aktürk



*
Sitedeki
Yazarın
Önceki YazıSonraki Yazı
Önceki YazıSonraki Yazı
( Efendim -ıı- başlıklı yazı Mecit Aktürk tarafından 8.07.2022 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )