unutum................  artık seni...
Uzun zaman dır kapladığın o yerde...
Filiz veriyor yeni sürüm başaklar,
Seni sorduklarında
Canı cehenneme demiyorum artık
Can- sız kelimeler de kurabiliyorum..
Eksikliğin yakamda ki son düğmenin eksikliği gibi,artık
İki yakam bir araya gelmese de, rahat nefes alabiliyorum..,
Hayatımdaki yerin, kullandığım kağıt mendiller kadarmış meğer,
Hem gerekli, hem gereksiz
Sifonu çekince eriyip gidiyormuş...
Yok oluyorsun ...kocaman bir yok
Belki de hiç olmadığın kadara, hiç oluyorsun ...
On-suz yaşayamam derken
Artık   bir-siz  yaşamayı öğrendim  sanki..
En güzeli de sebepsiz gidişine ,sebep uydurmuyorum artık
Günaha belemiyorum, kendimi
Saydırmıyorum hem gelmişine, hem gidişine
Ne zaman tükendin bende ,bu kadar bilmiyorum..
Ederi kadar, kederin yeri derlerdi..
Ederim  beş kuruş bile etmediğinde,
Kederime kıyamaz oldum ........
Okulunu okumadım ama
Bir şekilde öğrendim..
Gidenin ardından , bilinmezi beklemek yerine
Bildiklerimi yaşamanın değerli olduğunu,
Ve öğrendiğim gün,ilk kez can dediğime sen dedim...
Hiç kolay olmadı ... başta çok da zordu
Çalmayan telefonda , saatlerce ismine bakıp
Her çalışın da ,kalbimin atışını dindirmek
Kitap arasında kurut duğum çiçeklerinin
Aslında kuruyan umutlarım olduğunu anlamak...
Senden bir haber alabilmek için,
Arkadaşlarının acıyan bakışlarının arasında,
Yerli, yersiz ismini geçirmek
Hele o geceler ,
Hep mi .... her gece yirmi bir aralık olur...
Uyku bu kadar mı düşman olur,göz kapaklarına
Oldu..................
Her gece kurduğum dar ağacından,
her sabah ipin ucundan aldım
ve her defasında
Rahşat Ecevitten çok af ettim seni...
Suçu kendimde aradım en çokta
Ama asıl suçlu ,senmişsin...
Hiç kolay olmadı...doldurduğun alanı boşaltmak
Kazma , kürek daldım  yüreğime
Diktiğim kurumuş bütün çiçekleri  söktüm
Yerine,Arpa , buğday, çavdar ektim...
Onları umutla suladım ..
Yeşerdi ,başak verdi...
güneş doğmak üzere artık hayatıma
Hasat zamanı da yakındır.
Gönlümün ekmeğini bundan sonra ,ancak yanımda duranla yerim
Ve öğrendim ki... mesele unutmak da değil..
Unutmayı.... umuda çevirmekte....
Giden için göz yaşı dökmektense
Yanında kala bilenle , ekmeğini bölüşmekte.....
yoksun...............
 
silgisizce

Yok-sun
Sitedeki
Yazarın
Önceki YazıSonraki Yazı
Önceki YazıSonraki Yazı
( Yok-sun başlıklı yazı SİLGİSİZce tarafından 24.05.2022 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )