Siyah Beyaz Yıllar

Ahşap evli sokaklar
Parke taşlı yolar
Adı siyah beyaz yıllar
Sizinle doludur albümler
Uzakta el salarsınız

Çocukluğum sizde kaldı
Şimdi ne o ahşap evler kaldı
Nede o sokakta parke taşlar
Yerinizde yeler esiyor
sizle birlikte çocukluğumu çaldılar

Durursunuz aklımın gözümün aynasında
Tek tek canlanırsınız gecenin içinde
Yada bir çocuk sokakta oynarken
Beni götürür geçmiş yıllara
Böyle boş hayalle avuturum kendimi

Karaydı tahtası beyazdı tebeşiri
Fırçaya benzerdi silgisi
Cıvıl cıvıl öğrenci sesi
Artık o okulumda yok o sokakta
Baktığımda gözüme yabancı geliyor

Kar yağardı boyumuzu geçerdi
Elimizde kürekler tüneler açardı
Yokuş aşağı kızak kayardık
Akşamın çöküşüyle sobada ısınırdık
O yılların tadı başkaydı

Ata sözü misali
Bir kahvenin kırk yıl hatırı vardı
İnsanlar bu kadar vefasız değildi
Bayramları sohbetleri güzeldi
Şimdiki zaman gibi söz dilde değil yürekteydi