Kırmızı Karanfilli Suskunluk


Cumartesi annelerine
 
Gümbür gümbür üstümüze düşen yağmur
Ve akan sularda insanı deli eden bir sessizlik gibi
Bir yıl daha akıp geçti ömrümüzden
Bir yıl daha akıp geçti
Galatasaray lisesinin önünden
Kaybolan çocukların “anne” diyen seslerine karışarak
Kendinden utanarak
Kalabalıkların telaşına
Gürül gürül akışına
Ve hızına kendini kaptırarak…
 
Kayıplara tanık
Telaşlı ve ürkek
Dili tutulmuş bir kuş sürüsü gibi
Bir yıl daha göçüp gitti ömrümüzden
Bir yıl daha göçüp gitti
Devlet eli ve marifetiyle
Çocukları gözaltında kaybedilen
Ve gözlerinde yağmur biriktiren
Kırmızı karanfilli annelerin üzerinden…
 
“Bulaşıcı bir renk ve zarif bir güzellik taşıyordu karanfil
Elden ele/ gözden göze/  renkten renge
Çocukların izini süren bir güzel anne
Bir güzel çocuk
Bir güzel çiçek
Bir güzel kırmızı
Bir güzel direniş…”
 
Ağzımızda kuruyan dil
Sözleri dilimizde çatlayan içli bir türkü gibi
Bir yıl daha geçip gitti ömrümüzden
Bir yıl daha geçip gitti
Her Cumartesi günü
Solgun ve soluksuz 
Öpülüp koklanmaktan yorgun düşen resimlerin
Çığlık çığlığa susulan meydanların
Ve her Allah’ın günü
Anaların yüreğinde yatıya misafir kalan
Acı ve hüzünlerin üzerinden…
 
Sıcaklığı yıkıntılarda kalmış bir şehir
Ve yağmurlarda ıslanan kayıp bir çocuk gibi
Bir yıl daha geçip gitti ömrümüzden
Bir yıl daha geçip gitti
Galatasaray lisesinin önünden
Cumartesi annelerinin yüreğini kundaklayarak ateşe veren…
 
“Anne… Beni bul… Beni bul anne… Kokun burnumda tütüyor…”
 
1 Ocak 2016

Sitedeki
Yazarın
Önceki YazıSonraki Yazı
Önceki YazıSonraki Yazı
( Kırmızı Karanfilli Suskunluk başlıklı yazı Savaş tarafından 26.12.2015 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )