Sus Payı Dudakların

Sus payı dudakların, kurcalardı aklımı,

Beni benden alırdı, o muhteşem sözlerin.

Herkes gibi gizlerdim, derinlerde saklımı,

Işık olurdu işte, karanlıkta gözlerin.

 

Anlatamazdım seni, sözcüklerim yetmezdi,

Cümleler firar eder, kelimeler kaçardı.

Nasıl inat ederdim, mücadelem bitmezdi,

Ben seni düşündükçe, aklım yiter, uçardı!..

 

Evet, abdal olmuştum, aşkındı hürriyetim,

Özgürlüğün tadını, nefesinde almıştım.

Varsın sensizlik olsun, şimdi bitmez diyetim,

Seninle en tarifsiz, duygulara dalmıştım.

 

Hele o gülüşlerin,  endamında nazlanır,

Vururdu ortasından, bağrımı kirpiklerin.

Kıvranır kelimeler, konuşmaz da sızlanır,

Öyle derin kanardı, attığın çiziklerin.

 

Şimdi sus dudakların, aklımın kıyısında,

Vuslatının izleri, umutlarımda kanar.

Yüreğimi gömdüler, Yusuf’un kuyusunda,

Yine elbet kıyamaz, Adem ismini anar.

 

Âdem Efiloğlu

 

 

Sitedeki
Yazarın
Önceki YazıSonraki Yazı
Önceki YazıSonraki Yazı
( Sus Payı Dudakların başlıklı yazı AdemEFİLOĞLU tarafından 16.01.2022 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
 
Bu sayfadaki tüm yazı ve içerikler AdemEFİLOĞLU sorumluluğundadır. AdemEFİLOĞLU hakkında bilgi ve yazılarına ulaşabilirsiniz.
Yukarı/
© 2008-2022 Edebiyat Evi | Eserlerin tüm hakları ve sorumluluğu eser sahiplerine aittir.