İlk Tez Çalışmam Edebiyatta Yeterlik Adına- 4-



İlk Tez Çalışmam Edebiyatta Yeterlik Adına 4

 Süreç mi? Sonuç mu?


HİSLER AÇISINDAN ETKİSİ

 

Süreç Sonuç ve diğerlerinin etkisiyle hislere olan etkisine gelince, düşünce yapısında ki etkisiyle gönüle sonra vücudun tüm azalarını harekete geçiren, süreç ve sonuç ve beraberinde meydana gelen hareketler, hissedilmesi gerek hisleri bir algı mekanizmasıyla cezp ederek, duyguların tonlarına etki ederek gerçekleşmesine de yardımcı olarak, duygulara algılayabilmek için duyulan heyecanla bu heyecanın yaşanması için bir, sensor vazifesi görerek harekete geçirir. Nasıl olur bir bakalım örneklerle.

 Yazar olmak, yazmak, yazan için bir şifa kapısıdır diyebilirim. Okumak için küçük yaşımda o kadarda değil altı yaşımda, bizim zamanımızda okula 7 yaşında başlanılırdı, benden büyük olanların okula giderken, okudukları ders kitapları ve dergilerin içindeki o resimlere bakarak hayal eder içinde gezerdim, o yaşlarda bende uyandırdığı duygu ve hislere tercüman olacak kelimeleri ve heceleri bulamıyorum. İşte o yaşlarda başlayan süreç, okula başlamamla ve geçen yılların içinde beni okumaya öylesine itti ki, okumak benim için nefes almak kadar gerekliydi, okurken kelimelerin hecelerin ekseninde duyguların merkezine koşarak, içinde kalmam en büyük mutluluk kaynağımdı. Bu süreç beni sonuca, gönlümde boş olan alanı öylesine doldurdu ki, onun içine öylesine güzel dünyalar kurdum ki ben şimdi yazarken, o ilk okuma sürecimin sonuca doğru hala götürdüğü inancıyla mutluluk ekseninde ve diğer etkileriyle hisler açısından doyuma ulaştıran bu etkisi ile buyurun onuncu etkisi.

BU BANA NE DURUMU KENDİNİ HİÇE SAYAN DEĞERSİZ YAPANLARIN EKOLÜNDEN UZAKLAŞTIRAN, BU MUHTEŞEM ATMOSFER OLAN SÜREÇ VE ŞÜREÇLER BÜTÜNÜNÜN BİTMEYEN ETKİSİ…

Öylesine şaşırtıcı bu yolculuk ki bu süreçler. Hayatın bir gün nihayete erecek olması fikri çoğumuzu üzse de bu üzüntüyü bertaraf edip bir kenara atarak, hayatı anlamlı kılmak adına çabalar içinde güzelleştirmek için adım atmayı sağlayarak, geride bir eser bir mutluluk bırakmaya sevk ettiriyor, yola çıkarıyor. Bir gün yok olacağım düşüncesi, aslında yokluğun olmadığının farkına vardırarak, var olanın solmayan olduğunu ölümle beden çürüse de ölmeyenin ruh ve geride bırakılan güzelliğin gülümsemenin yaşadığın fark ettirerek, bu çaba içinde olmak için itekleyerek tetikleyerek içinde sevk ediyor. Tam olarak anlayamadığım zamanları bile, çocuk olduğum ve önümde uzun yıllar olduğu için zamanla büyüyünce vakıf olacağımızı anlatan bu ilk süreçle, iç içe olmam beni şimdi fark ettirerek içten içe sevinirdi. Şimdiyse zamanın bir arkadaş varmak için bekleyenin beklediği anı gösteren bir çizelge hatta anı belli ana bölerek, saat dediğimiz dilimlere böldüğümüz anı bize hatırlatan bu zamanın, ölümden sonra olmaması bu yaşadığımız anın içindeki bu etkenlerin bütünüyle kazanılan inşa ettiklerimizle geride bıraktığımız çalışmalarla, sonuç etkisi olarak ahirette sonsuz yolculukta eşlik edeceğini duyguların dili hissi ile anlatırken dokunurken, hayatın düşünce merkezinde her daim sıklıkla vararak içindeki sararmış fikirleri tazeleyerek, sadece insana dair hizmetle bu mekanizmanın birbirini tetikleyen harekete geçiren yapısıyla belki yüze kadar etkisini anlatabilirim, yine değişen bir şey olmayacak çünkü, Süreç sonuç ilişkisi ile bitmeyen yolculuğun devamında bizi biz yapanlarla buluşturan, okuma aşkıyla insanı sevme yazma aşkıyla donatan bakışların gülümsemelerin gönülde, değişik isimlerde açan binlerce çiçeklerin adından değişik kokusundan başka bir şey olmadığını  hislerinizin tavan yapmasıyla bir yanardağ volkanı gibi kaynarken anlayacaksınız, hatta bunun adına kısaca aşkta diyebiliriz evet evet şimdi fark ettim hissettim! 


Bir amaç yani maksat açısından gaye açısından, amaçsızlık adına bir amacımızın olmaması bir amaç değil yıkımdır, amaçsızlık bir ekol tarz değil, hatta bana ne bana dokunmayan yılan hesabı hiç değil, bu bana ne durumu kendini hiçe sayan değersiz yapanların ekolünden uzaklaştıran, bu muhteşem atmosfer olan süreç ve diğerlerinin çabası bizi bambaşka bir insan yapan haliyle, bir kenarda tutarak, amaçsızlığın gayesiz kendin için yaşamanın yıkımla paramparça olup acı çekmektir diyen sözleriyle anlatımıyla etkisiyle, süreç ve sonuç ilişkisinin tüm bütünlerinin yanınızda olmasıyla fark edeceksiniz benim gibi, bu dünyada hayata  ölümle sonuç desek te, sürecin başlangıcının sonu olan bu ölüm, aslında bu son değil, sonsuzluğun kapısından içeriye girmektir. 

Burada artık dünyada bir yükmüşsün sanan kendini bilmezlerini, senden varsın diye kendini üstün gören zavallıların, hayatında var olanları, Alemlerin Rabbi yüce sonsuz kudret sahibi Rabbimiz, yaratarak karşılıksız değilde az emekle kazandıklarını verdiğini fazla görerek, elinde almaya çalışanların hiç olmadığı, varlığınla bir dünya olduğunu senin anlayacağın, anlamayanların yaptıkları zulümle kendi cehennemlerinde yanarak istirahatten öte, çığlık çığlığa kaldı bir mekanda artık onlarsız sonsuz hayatın tadını çıkarmandır, bu aynı zaman da Alemleri yaratan Rabbinin mutlak ve güç kudretine şahit olurken,  idrak edememenin dünyada acizliğiniz yaşarken, burada bu gücün merhametin sadece Rabbinin insana değer verenlerin sevenlerin mükafatının görkemli sonsuz karşılığıyla anlarken şükür etmenin mükafatını, insanca insanı sevmenin karşılığının devasa da öte devasa karşılığını alacağını bilmene de vesile olacaktır, işte vesile olmasını da  idraki de ekledik, artık diğerlerini de sizler düşünerek ekleyebilirsiniz artık vesselam, selamlarımla.

Devam edecek inşallah

Mehmet Aluç


Sitedeki
Yazarın
Önceki YazıSonraki Yazı
Önceki YazıSonraki Yazı
( İlk Tez Çalışmam Edebiyatta Yeterlik Adına- 4- başlıklı yazı kul mehmet tarafından 24.02.2021 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )