Benim Penceremden; Babam!
Benim Penceremden; Babam!


BENİM PENCEREMDEN; BABAM!




Babalar gününe ithafen...
Babalığı hak eden tüm babaların ve baba adaylarının babalar günü kutlu olsun, Ahirete göçen babalarımızın mekanları cennet olsun inşallah... 

Bir of çeksem, karşıkı dağlar yıkılır babam.
Çok erkendi gidişin belki ondan
İsyan etmem haşa! 
Yokluğuna, yokluğunda canım sıkılır... 

Küçücük bir çocukken, çok dinledim bu türküyü babam senden. 
Hala sesin çınlıyor kulaklarımda 
Efkalanır şarkı türkü söylerdin 
Sesinde çok güzeldi senin. 

Bir of çeksem karşıkı dağlar yıkılır
Bugün posta günü canım sıkılır
Sıkılır amman amman amman
Ellerin mektubu gelmiş okunur
Benim yüreğime hançer sokulur
Sokulur amman amman amman. 

Karakaş gözlerin Elmas
Bu güzellik sende de kalmaz
Pişman olur kimseler almaz 
Annene bak gör halini. 

Telgrafın tellerine kuşlarmı konar
Herkes sevdiğine canım böyle mi yanar. 

Ayva çiçek açmış yaz mı gelecek 
Gönül bu sevdadan vazmı geçecek. 

Biri biter biri başlardı
Nede güzel şöylerdi canım babam. 

Biraz büyüdüğümüzde anlattın bize. Dedin- Çocuklar ben gençliğimde
bekarken, bir kızı sevdim, kız da seviyordu beni, bir başkasına zorla verdiler onu, sevdiğimin adı Elmas'ti. 
O gün yemin ettim ilerde çocuklarım olursa kız erkek demeden kimi severlerse onunla evlendireceğim, ne olursa olsun evladım sevdi diye, bir romanı bile sevseler vereceğim derdin. 

Ah babam ah daha sevmek ne bilmezken o çocuk aklımla ne kadar üzülmüştüm babamı sevdiğinden ayırdılar diye, niye ama niye sevenleri ayırmak niye. 

Herkes senin gibi sevgiye değer verseydi, senin gibi düşünseydi babam, küçücük kızlarını üç kuruşa yaşlı adamlara satar mıydı, 
yavrularını ateşe atar mıydı baba gibi baba olanlar. 

Benim babam gibi babalar nerde, 
sevmeyen nerden bilsin, sevgiye sevene değer versin. 

Şarkılar türküler hatıra kaldı bana
dinledikçe anarım, babamı dualarla. 

_______

BABAM BENİM CANIM BABAM



Küçücük şeylere ağlıyorum
Ağlayabiliyorum.. babam.
Yaşantımda büyük şeyler,
var olmadığından degil. 
Ben her şeye duygulanır ağlarım
Neyleyim sulu gözlüyüm işte...

Çok özlerim çocukluğumu.
Saf ve masum halimi.
Özler ağlarım
Ama kimse anlamaz ki.. 
Bilemezler ki.. 
Duyamazlar ki..
Göremezler ki.. 
Ben hep içime aglarım
Saklarım bazen gözyaşlarımı
Her zaman oldugu gibi
Bir şey yok der, geçerim işte..

Çocukluğumu..
Durgun saflığımı, 
O duru masumluğumu. 
Büyümek güzel bir şey degilmiş derim
Büyüdükçe insan daha çok kırılıyor. 
Anne ve babanın azarlamasına benzemiyor... Azarlanışlar..

Ama imdadıma yetişir
Hemen devrededir;
Çocukluğumdan  miras kalan
Sevgim ve gözyaşlarım! 
Tek onlar kaldı bende temelli... 
Ve hala çok şükür bendeler.. 
Beni bırakıp bir yere gitmediler..

Yaşamış olduğum onca aldanışa rağmen
Dünyanın çok kirlenmesine rağmen
Kirlenmedi, masum çocuksu gözyaşlarım. 
Hala ak, ve duru hala su kadar berrak!

Özledim diyorum  çocukluğumu
Ağladığımda baba diye ağladığımı 
Şimdi kime ağlayayım?
Sen yoksun ki canım babam.. 
Çocukken yoktu belki hiç bir şeyimiz
Ama  kocamanmış sevgi dünyamız.

Sen yoksun ya anlamsız artık herşey
Çocukluğumdaki mutluluğum eksik! 
Büyüdükçe her şey bırakıp gidiyor
Terkediyor beni bizi bizleri..
Sende gittin işte, bıraktın beni. 
Kim var beni anlayan kime sarılıp ağlıyayım. 
Şimdi sadece gözyaşlarıma sarılabiliyorum.
Bir tek onlar anlıyor hicranımı, biliyor tüm sırlarımı.. 

Gözlerim ve ben.. Biz hep ağlıyoruz
Duygulanıp ardından..

Yüreğim hep çocuk kalsa ne olur. 
Kimse bilmiyor ki bunu?
Yine ağlıyorum işte! 
İki gözüm iki çeşme babam. 

Sanma unutulursun, dualarla anıyorum
Aklıma geldikçe sen ağlıyorum.
Ve çocukluğumu özlüyorum..
Çünkü orda sen varsın, hep yanımızdasın.

Babam çok erkendi gidişin, ama çok güzeldin
Sabaha kadar seni seyrettik
Sağına dönüktü başın, gülümsüyordu yüzün. 
Aralıktı sağ gözün,
Hiç isyan etmedin dua ederek gittin. 

El açıp rabbe duanla teslim oluşunu, 
Üç kere kelime-i şahadet getirişini, 
Ve uykuya dalar gibi vefat edişini, defalarca dinledik annemden. 

ANNEMİN VE SENİN MEKANINIZ OLSUN CENNET! 


_______

Bakıyorum dünyama şimdi, benim penceremden.
Film şeridi gibi hayatıma...
Ne oldum ne buldum-u sorgularcasına.. 
Lüle lüle saçları kalın gözleri olan çok zayıf bir çocuktum. 
Çok severdim babamı. Ve babama benzetilirim hep. 

Babamdan öğrendim ben herşeyi öncelikle insanları doğayı hayvanları Allahın yarattıklarını Allah için sevmeyi.

Fakirliğin ayıp olmadığını kimsenin malında gözü olmamayı, olanlarla yetinmeyi paraya değer vermemeyi öğrettin bize.

Çok iyi bir aşçıydı babam, yemek yapmayı bile onu izleyerek öğrendim ben.. Hep babama benzetirdi beni annem, babamı tanıyan beni ilk görenler sen Mehmet Tiryaki'nin kızımısın derler, kalben, ruhen ve yüzden babama çok benzerim ben.. 

Bundan da büyük mutluluk duyarım iyi ki de o koca yürekli, yüreği sevgi dolu ADAM benim babamdı.. 

Çocukları çok seven babalığı hak eden adam gibi adamdı benim babam...

Mekanın Cennet olsun.. Ah keşke sen erkek olsaydın sırtım yere gelmezdi kızım dediğin, Meleğinin yüreğinde hep yaşayacaksın...




16 /06/ 2019 
Melek Tiryaki
Sitedeki
Yazarın
Önceki YazıSonraki Yazı
Önceki YazıSonraki Yazı
( Benim Penceremden; Babam! başlıklı yazı (-MELEK-) tarafından 16.06.2019 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )