Anladımki artık sen benim yarim değilsin
Çektiğim acıları uzak olan ne bilsin
Gözlerinde kayboldum bulamadım kendimi
Ayrılığın günahı söyle yalnız bendemi
Mutluluklar dilemem hep huzursuz olasın
O akılsız başını taştan taşa vurasın
Ciğerlerin sökülsün öksürdükçe içinden
Eser bile kalmasın eşsiz güzelliğinden
Yaşadıkça yüreğin her an yansın kül olsun
Canın gibi sevdiğin bile sana el olsun
Kör olsun gözlerin o ince belin bükülsün
Ah çektikçe ciğerin parça parça dökülsün
Zannettinki ölüm yok sen bu yalan dünyada
Sosyetik yalanlarla yaşadın hep rüyada
Ölüpte gideceksin beden toprak olacak
Saramadığım tenin kara toprak saracak
Yaşayan bir ölüyüm ben sensiz bu alemde
İstedim silemedim her şeyi tek kalemde
Huzuru mahşerde kuruldumu yüce divan
İki elim yakanda olacak bilki o an
Bana yalvaracaksın ne olur affet diye
Affetmek bir tarafa yüzüne bakmak niye
Hesabı sorulurken bana ettiklerinin
Faydası yok beni affet diye inlemenin
Seni asla affetmem yansamda cehennemde
Zaten cehennemi yaşadım sensiz alemde
Mahşer günü inim inim inlerken yar sesin
Adımı anmaya yetmeden bitsin nefesin
Cehennemde kavrulurken o esmer bedenin
Kurtuluşun olacaksa affettim demenin
Şunu bilki seni asla affetmeyeceğim
Yokluğun cehennemse gönüllü gideceğim